:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
جمعه، ۳ آذر ۱۳۹۶
:: English Section
P گزارش
پای صحبت رامین [صفری] راد پیرامون زیر و بم صنف معماری

Bahram Hooshyar Yousefi بهرام هوشیار یوسفیپای انتخابات نظام مهندسی که میشود، هر گفتگویی ممکن است به نوعی تبلیغات انتخاباتی تلقی شود؛ اما من ترجیح دادم بین دو انتخاب گفتگو و سکوت، گفتمان را انتخاب کنم و به نوعی سوالاتی را پیشنهاد کنم که شما هم که نوعا رای دهنده هستید در این انتخاب [با توجه به امکانات اینروزهای فضای مجازی] از کاندیدایتان بپرسید و البته رامین [صفری راد] اولین کسی بود که من را در تصویر اطلاع رسانیش به اصطلاح تگ کرده بود و من سوالاتم را از او پرسیدم... . خیلی سریع سوالاتم را پرسیدم [نثر سوالات من شکسته و محاوره ای است] و رامین به حق خیلی جدی جواب داد و نتیجه خوب از آب در آمد. رامین صفری راد از آن شخصیت های همه فن حریف معماری است؛ از تدریس و سردبیری نشریات معماری تا طراحی و نظارت و ساخت و اداره دفتر معماری و... تجربه هایی ذیقیمت دارد و از نزدیک نبض معماری ایران را احساس می کند. باور دارم که در گفتارش صادق است و مطمئنم که به کیفیت اهمیت می دهد. شاید باورش مشکل باشد ولی تا به حال او را از نزدیک ندیده ام و جالب اینکه بسیاری از نزدیک ترین دوستانم را تا به حال ملاقات نکرده ام [این هم از مزایای قرن ۲۱!]... . در ادامه ماحصل یک گپ جدی را میخوانید، امیدوارم رامین راد صلاحیت انتخاب شدن را داشته باشد و اگر هم به او اعتماد کردند و انتخاب شد، به حرمت رای معماران برای معماری و معماران دل بسوزاند.


Ramin Safari Rad


چرا این روزها معمار بودن کار دشواری است؟
امروز، نه فقط معماری، بلکه همه چیز سخت و دشوار است! با کاربردی شدن فضای مجازی، شاید با قدری اغراق بتوان گفت که دنیای امروز متفاوت با تمام تاریخ است! دنیای غیر خطی امروز؛ دنیایی متزلزل، غیر قابل اعتماد، غیرقابل پیش بینی، و از همه مهمتر میان رشته ای شدن آن که گاهی علوم مختلف در سرنوشت یکدیگر وارد می شوند و تعیین کننده می شوند. مرز بین خوب و بد، ضعیف و قوی، درست و غلط و... قابل تشخیص نیست و در واقع اظهار نظر در مورد این تقابل ها بر اساس پیش فرض های مختلف متفاوت خواهد بود! (که گاهی هریک از این پیش فرض ها در عین تقابل و تضاد با هم هریک به تنهایی موجه هم هستند) در بسیاری از عرصه ها حقانیت هریک از این وجوه تقابلِ دوگانه نسبی است! در سیاست، هنر و بسیاری عرصه های دیگر شما یک اثر، رفتار و یا محصول را، هم می توانید تایید کنید و هم در همان لحظه و بر مبنای پیش فرض دیگری می توانید رد کنید! این یعنی اینکه امروز، نه فقط معماری، بلکه همه چیز سخت و دشوار است! دشوار که چه عرض کنم؛ گاهی نامعین! مرز بین تقابل های دوگانه از بین رفته و امروز خوب و بد، درست و غلط، ضعیف و قوی، آدم خوب و آدم بد، و...بطور دقیق قابل شناسایی و قطعیت نیست و تحت تاثیر شرایط مکانی، زمانی و مصلحت ها و... قالب های متفاوتی به خود می گیرد. اینها مشخصه های دنیای امروز هستند! در مورد جامعه ایران هم که تکلیف معلوم است؛ عوامل بیشتری مزید بر علت می شود که کلاً هر کاری در این جامعه سخت تر از جوامع دیگر است! وقتی با کارفرما قرار دارید نمی دانید امروز حالش خوب است یانه؟! صبح که بیدار می شوید نمی دانید که امروز باید "چپ را بروید یا راست؟" چون نمی دانید چه تصمیمی و چرا و برای چه مدت و توسط چه ارگانی اتخاذ شده؟! همین اواخر که من سرپرست یکی از کارگاه های ساختمانی بودم درگیر موضوعی بودیم: بحث "لزوم بکارگیری مجری ذیصلاح در ساختمان ها" که در قانون نظام مهندسی هست و جزء قانون است؛ صبح که بیدار می شدیم خبر می رسید که :شهرداری مجری ذیصلاح را در روند صدور جواز حذف کرده! شب می خوابیدیم، فردا که بیدار می شدیم خبر می رسید که: وزارت محترم راه و شهرسازی مالکان و شهرداری را ملزم به استفاده از مجری ذیصلاح کرده؟! روز بعد خبر می آمد که خبری در راه است: فردی برای موضوعی به دیوان عدالت اداری شکایت کرده و درنتیجه فعلا لزوم بکارگیری مجری ذیصلاح در نظام مهندسی در حالت تعلیق بسر می برد! از روز بعد تعابیر و تفاسیر نامه های دیوان عدالت اداری شروع می شد که منظور نامه ی دیوان عدالت چه بوده و چه نبوده که باعث شده نظام مهندسی قانون را معلق کند؟! ..روز بعد...روز بعد..این شرایط ما است! و باید تغییر کند آن هم قبل از هر چیز به دست همین مدیران و بعد حمایت مردم... .


اصولا افق حرفه ای معمار بودن در نظام مهندسی چطور تعریف شده؟
به نظرم وقتی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان را مطالعه می کنیم جز در مواردی که نیاز به اصلاح دارد جایگاه مهندسان و بالاخص معماران درست تعریف شده است. در واقع موضوع اصلی، اجرای آن قوانین است! در این مورد مشکل اصلی ما خلأ قانون نیست بلکه عدم اجرای آن است! همانطور که قبلا اشاره کردم در قانون نظام مهندسی تاکید شده که ساختمان ها باید توسط مهندسان دارای صلاحیت ساخته شود، اما سال هاست که توسط مالکینی ساخته می شود که اکثر آنها کوچکترین اطلاع و دانشی از موضوع ساخت ندارند! پس نتیجه می گیریم که افق امیدوار کننده ای تعریف شده به شرط آنکه مدیران بدون ترس از جایگاه خود، با وجدان، جدیت و بدون تعارف با فرد یا افراد و یا ارگانی فقط قانون را اجرا کنند. بدترین حالت این است که از کار برکنار شوند اما در عوض شرافت خود را حفظ کرده اند... .


به نظرتون چقدر نظام مهندسی به اهداف ماهوی خودش نزدیک عمل میکنه؟
اهداف نظام مهندسی در قالب قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان در سال 1374 توسط مجلس تصویب شد و در سال 1375 جهت اجرا به وزارت راه و شهرسازی ابلاغ شد. این قانون اگر اجرا می شد شأن و جایگاه مهندسین حفظ می شد و فرصت های شغلی و بروز توانایی های معماران و مهندسان دیگر را شاهد بودیم، اما عواملی مانع از تحقق آن شد! عوامل درون سازمان نظام مهندسی و عوامل بیرونی؛ به نظر من یکی از دلایل عقب افتادن ما از دنیای در حال پیشرفت"داشتن بیش از حد این پول
کثیف در مملکت است!" بخاطر عدم همکاری، رعایت و عمل به همین قوانین مصوب مجلس محترم توسط برخی از ارگان های بیرون از سازمان و به نوعی تخلف آنها (آن هم بخاطر همین پول کثیف) و از طرفی عدم عمل به تعهدات اعضاء هیئت مدیره ها و برخی محافظه کاری ها، ما بعد از دو دهه نتوانستیم قوانین مصوب را اجرایی کنیم! اینها عواملی هستند که باید برطرف شوند تا نظام مهندسی بتواند به اهداف ماهوی خود بهتر عمل کند... .

به نظرتون آینده رویکردهای صنفی در معماری ایران به کجا میکشه با توجه به اینکه این ور و اون ور زمزمه هایی از شکل گیری تشکل های موازی شنیده میشه؟
ژیل دلوز و فیلیکس گاتاری در تشریح مشخصه های دنیای امروز به فضای افقی سیال غیرسلسله مراتبی هم ارزش و ضد قدرت اشاره می کنند؛ به نظرم در حالت خوش بینانه، از مزایای ورود شبکه ارتباطات و همزمانی و به نوعی افقی شدن فضاهای اجتماعی، حذف سلسله مراتب و ارتباطات بدون مرز و هم ارزش این است که تشکل های موازی و هر نوع قانون شکنی در آینده نزدیک محلی از اعراب نخواهند داشت... .

با پشتوانه پژوهشی که شما دارید، چطور فکر میکنید این پشتوانه در یک نهاد صنفی بتونه کمک کنه؟
قبل از توضیح لازمه اشاره کنم که: کار اصلی من طی این سال ها طراحی و نظارت بوده و من پروانه ی پایه یک با صلاحیت های طراحی، نظارت و اجرا دارم و کار پژوهشی من در این 10 سال به عنوان مکمل فعالیت حرفه ای من محسوب می شده، اما در مورد سوال جنابعالی من معتقدم برای هر نوع کار و حرفه ای باید (به قول یکی از اساتیدم مهرداد حدیقی) "دیسیپلین یادگیری" را داشت تا بتوان در هر کاری موفق شد. یادگیری هم با پژوهش محقق شود. در غیر اینصورت تقلید کورکورانه خواهد بود. این مثال را شما هم شنیده اید که: بهتر است چند ساعت فکر کرد و چند دقیقه عمل بجای اینکه: "چند دقیقه فکر کرد و گاهاً چند ساعت عمل بیهوده!". یکی از مشکلات جامعه ما این است که تصور این را داریم که: فکر کردن جزء بازدهی و سودمندی کار محسوب نمی شود و خیلی عجله داریم که خیلی سریع و بدون تفکر و تمرکز و شناسایی صورت مسئله، کار را شروع کنیم. من طی سال های اخیر در عرصه فعالیت فرهنگی دو کار مهم انجام دادم که به گفته همکاران دیگر حتی ذره ای هم که شده تاثیرگذار بود: مجموعه همایش های ملی معماری نقش معمار (11 همایش) و همینطور سال های درخشان مجله شارستان با انتشار 11 ویژه نامه معرفی و نقد معماران ایرانی در سراسر دنیا، که در نوع خود تاثیرگذار بود. در واقع من معتقدم قبل از هر شروعی باید زمانی صرف تعریف و شناسایی دقیق صورت مسئله شود که بدون داشتن توانایی تحقیق و پژوهش و بدون سناریو تاثیرگذار نخواهد بود... .


اگر فرض کنیم این فرصت را به شما بدهند که ساختار معمارانه این نهاد صنفی رو اصلاح کنید از کجا شروع میکنید و افق ایده آلتون چیه؟
به اعتقاد من باید از خود هیئت مدیره شروع کرد. قبل از هر چیز هیئت مدیره باید به این تفکر برسد که: بهترین و پایدارترین راه رسیدن به منافع شخصی از طریق تامین منافع جمعی جامعه معماران و مهندسین است. در غیر اینصورت پیامدهای آن رسوایی، بدنامی و از دست دادن اعتبار خواهد بود. افق ایده آل من این است که اعضای هیئت مدیره بدون ترس از دست دادن جایگاه و مقام و موقعیت خود به هرآنچه که لازم بود"نه بگویند!"


چرا باید به رامین راد رای داد؟
باید به اصلح ترین ها رای داد، حالا ممکن است رامین راد هم جزء این افراد باشد... .

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری