:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
جمعه، ۳ آذر ۱۳۹۶
:: English Section
P گزارش
در گفتگو با مهرداد هاشم زاده همایونی: جامعه مهندسان معمار ایران، داستان یک بحران درون سازمانی

آرونا گفتگوجامعه مهندسان معمار ایران در سال 78 عملا شروع به کار کرد و طی سال های اول نیز تلاش های خوبی در جهت حقوق معماران و امور فرهنگی انجام داد ولی طی این سال ها نه اطلاع رسانی صحیحی انجام شد و نه جلسه ای عمومی بررسی عملکرد این تشکل تازه تاسیس و کم کم نیز اخباری مبنی بر اختلاف بین اداره کنندگان این تشکل نیز به گوش رسید که در این مورد با آقای مهندس مهرداد هاشم‌زاده همایونی مصاحبه ای انجام شد.

مهرداد هاشم زاده همایونی ضمن فعالیت های حرفه ای خود، فعالیت های زیادی در مجامع حرفه ای و تخصصی داشته اند و از موسسین جامعه مهندسان معمار ایران است.



Mehrdad HashemZadeh Homaayooni مهرداد هاشم‌زاده همایونی


آقای مهندس، از مدت ها پیش خبرهایی مبنی بر اختلاف در جامعه مهندسان معمار ایران بگوش می رسید ولی اخیرا این اخبار که شامل اعتراض هایی از داخل و بیرون این جامعه است بسیار رساتر بگوش می رسد و می خواهیم بدانیم که ماهیت این مسائل چیست؟ البته قبل از آن خلاصه ای از سابقه تاسیس جامعه مهندسان معمار را بیان کنید.
در سال 78 زمینه ای فراهم شد تا تشکل فراگیر معماران در هیات موسس خانه هنرمندان و بعنوان یکی از تشکل های معماری در آنجا حضور داشته باشد و کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران در جریان موضوع قرار گرفت و از آنجا که از سال ها پیش کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران پیگیر تشکیل چنین تشکلی بود، این اتفاق را به فال نیک گرفت و تمام تشکل های مهندسی که معماران به نحوی در آنجا حضور داشتند را دعوت کرد تا نمایندگانی را برای تاسیس چنین تشکلی را معرفی کنند که این دعوت با استقبال بسیار خوبی مواجه شد و بعد از مدت کوتاهی این نمایندگان به عنوان هیات موسس نخستین بیانیه این تشکل تازه تاسیس که آن زمان نامی برای آن انتخاب نشده بود منتشر کردند که البته هیات موسس فعلی با آن هیات موسس اولیه دارای تفاوت هایی می باشد که دلیل آن را اگر لازم باشد بعدا مطرح می کنم.
ولی وجود این اختلاف ها و اعتراض ها چه از درون هیات موسس و چه خارج آن، کاملا درست است که ریشه های آن در همان سال های اول قابل تشخیص بود ولی ماهیت آن هم برمی گردد به دو طرز فکر کاملا متفاوت، یک دیدگاه که براساس آن همان نخستین بیانیه که عرض کردم و این تشکل را یک تشکل دموکراتیک و فراگیر می داند که می بایستی براساس خرد جمعی فعالیت کند و دیدگاه دیگری که این تشکل را انحصاری و متکی به رای و نظر فردی می داند و هیچ اهمیتی هم به رای و نظر دیگران ندارد که اگر این دو دیدگاه نتوانند حقوق یکدیگر را به رسمیت بشناسند، منجر به بحران درون سازمانی می گردد.

شما از بحران درون سازمانی نام بردید، مگر این اختلافات منجر به بحران شده است؟
بحران را اگر در درون یک سازمان شامل موقعیتی بدانیم که فعالیت آن سازمان عملا تعطیل گردد و طرفین اختلاف حتی نتوانند گفتگو کنند و در روند کارها اخلال بوجود آید، بله هم اکنون ما در جامعه مهندسان معمار با یک بحران جدی و به شکل بسیار زشت که برازنده حرفه معماری نیست روبرو هستیم.
ببینید، اگر اختلاف به روش دموکراتیک و در یک محیط سازنده و با خرد جمعی مطرح باشد، نه تنها اشکال نداردبلکه ضروری و سازنده است ولی اگر یکی از طرفین اساسا اعتقادی به حل موضوع به روش تعامل و تحمل و خرد جمعی نداشته باشد و فقط قصد داشته باشد که با انواع و اقسام روش ها فقط حرف و نظر خود را به کرسی بنشاند، خب طرف دیگر هم که نظر مشخصی دارد بعد از مدتی یا خسته می شود و کناره گیری می کند و یا سعی می کنند آن چیزی که فکر می کنند صحیح است را انجام دهند و این مسئله یعنی دور باطل، یعنی قفل شدن امور و یعنی بحران سازمانی.

آقای مهندس به غیر از ریشه این اختلاف که توضیح دادید که ناشی از دو نگرش متفاوت است، موضوع یا موضوعات اصلی اختلاف بصورت شفاف و صریح چه می باشد؟
آن ریشه ای که گفتم در اکثر موارد فعالیت وجود داشت ولی بالاخره تا حدودی قابل تحمل بود و یا شاید با اندکی تسامح یا مماشات هیات موسس از آن موارد گذشت می کرد. ولی هم اکنون اکثریت هیات موسس بر این اعتقاد هستند که براساس همان نخستین بیانیه که در سال 78 منتشر شد، ما می باید هرچه سریع تر انتخابات این جامعه را برگزار کنیم تا نمایندگان منتخب معماران، اداره امور جامعه را به عهده بگیرند ولی اقلیتی در هیات موسس و بخصوص دبیر اول (موقت) جامعه، اساسا با این موضوع مخالف بوده و با انحاء مختلف در راه برگزاری مجمع عمومی موسس جامعه سنگ اندازی می کند و بخصوص در مورد عضویت در جامعه بر این اعتقاد است که برای عضویت معماران می باید صلاحیت آنان مورد تائید قرار گیرد که با این مسئله بقیه اعضای هیات موسس به شدت مخالف هستند.

این موضوع که با یک رای گیری ساده قابل حل است؟
خب اگر آن اقلیت اساسا به رای گیری اعتقاد نداشته باشند چی؟

یعنی چه؟
خیلی ساده، آن اقلیت و بخصوص شخص دبیر اول (موقت) جامعه اعتقاد دارد که باید به روش اقناعی عمل کرد و خب معمولا کسانی که روش اقناعی را توصیه می کنند، منظورشان اقناع طرف مقابل است و نه خودشان و به همین دلیل هرجا که به رای گیری نزدیک می شویم، بازی را به هم می زند و با توهین و دعوا جلسه را به هم می زند یا در جلسات شرکت نمی کند.

دیگران چه؟
دیگران هم تاکنون سعی کرده‌اند که با انعطاف زیاد با این مسئله برخورد شود و چه در مذاکرات و درخواست های شفاهی و چه کتبا بارها از ایشان خواسته شده که براساس رای و نظر عمومی امور جامعه و بخصوص موضوع انتخابات را به پیش ببرند که البته به نظر من این انعطاف ها از حد متعارف خود گذشته و تبدیل به مماشات شده است که نهایتا مجموعه این مسائل و اتلاف زمان لطمه ای جدی به اعتبار جامعه مهندسان معمار و کل معماران کشور است و هزینه آن را مستقیما معماران کشور که با انبوهی از مسائل و مشکلات مواجه هستند می پردازند.

اینکه شما می گوئید یک اقلیت و بخصوص دبیر اول جامعه با انتخابات دموکراتیک مخالف است که قابل قبول نیست، بالاخره ایشان را هیات مدیره انتخاب کرده و می تواند شخص دیگری را برای این سمت انتخاب کنند. اصولا چرا ایشان انتخاب شد و چرا ایشان را تغییر نمی دهید؟
اولا این را بگویم که اینجا هیات دبیران دارد و آن هم موقت، و نه هیات مدیره و سمت ها را هم هیات موسس 15 نفره انتخاب کرده و بعد اینکه این پیشنهاد در یک شرایط عادی و با کسانی که حداقل های قواعد و شرایط بازی را رعایت کنند قابل قبول است ولی شرایطی که ما با آن مواجه هستیم متفاوت است.
در همان سال های اولیه که روحیه همدلی و همکاری بسیار بالایی در هیات موسس حاکم بود که آن نخستین بیانیه که عرض کردم بازتاب آن بود و خدمتتان خواهم داد. ایشان با شعارهای بسیار خوب و دموکراتیک و روحیه همکاری بالا با بقیه همکاری می کردند و وقتی قرار بر این شد که براساس اساسنامه موقت، دبیر موقت جامعه انتخاب شود که فکر می کنم سال 79 باشد، خود من ایشان را برای این سمت پیشنهاد دادم ولی متاسفانه بلافاصله بعد از آن، رفتارهای ایشان تغییر کرد که بارها از سوی من و برخی دیگر از دوستان مورد اعتراض قرار گرفت ولی خوب بقیه دوستان تمایل داشتند که با همان روحیه همدلی و همکاری فعالیت کنند و به همین دلیل من فعالیت جدی خودم را کم کردم و بعد از اینکه موضوع ثبت جامعه درسال 83 مطرح شد و انتخابات هیات دبیران موقت قرار بود انجام شود، همان موقع من و تعدادی از دوستان دیگر این مسئله را مطرح کردیم که اساسنامه‌ای که ایشان تهیه کرده و بقیه دوستان بدون مطالعه آن را امضا کرده‌اند، دارای اشکالات بسیار جدی است و به نحوی تنظیم شده که ایشان بصورت مادام‌العمر در این سمت بمانند ولی توجهی نشد و حتی با روش ها و برخوردهای زشت و حذفی با ما برخورد کردند ولی بعد از گذشت مدت کوتاهی کم‌کم اکثریت هیات موسس به این نتیجه رسیدند که اساسنامه دارای همان اشکالات است ولی متاسفانه به علت همان روحیه مصلحت‌اندیشی که عرض کردم سعی بر این بوده که با حداکثر انعطاف با ایشان برخورد نمایند و تغییر ایشان را به عنوان راه حل آخر مطرح کرده‌اند که به نظر من اینگونه رفتارهای مماشات گرایانه تا این زمان خدشه‌ای جدی به کل اعتبار این تشکل وارد کرده است.

آخرین خبرها از این مسائل چیست؟
این را هم بگویم که بعد از درخواست ها و فشارهایی که از بیرون به هیات موسس و شخص دبیر اول جامعه برای برگزاری انتخابات وارد آمد، بالاخره همگی قبول کردند که برای برگزاری مجمع عمومی مجددا گفتگو کنند و به همین منظور چندین جلسه طولانی برای تنظیم آیین نامه انتخابات و عضویت تشکیل گردید که نهایتا طی صورتجلسه مورخ چهارم تیر هشتاد و هفت آخرین اصلاحات آئین نامه به امضای همگی رسید و قرار شد که انتخابات تا پایان مهر ماه انجام شود و به امضای همگی رسید که متاسفانه دبیر اول موقت و یکی از دوستان ایشان مجددا تمام مصوبات را زیر سوال بردند و حال معلوم نیست که انتخابات کی برگزار شود و ایشان تا این تاریخ نیز هیچگونه اقدامی برای تدارک انتخابات انجام نداده اند.

این مسئله تا کی باید ادامه یابد و آیا انتهایی برای حل این مسئله وجود دارد؟
من نمی دانم، خود من و اکثر دوستان دیگر که اعتقاد به برگزاری هرچه سریع تر انتخابات داریم، از این شرایط تاسف بار خسته و شرمنده‌ایم و حتی راه حل استعفای اکثریت هم به شدت مطرح است ولی شاید فشار و درخواست های سایر معماران از هیات موسس بتواند در این مسئله موثر باشد و اگر نتیجه نداد شاید معماران کشور باید به تشکیل یک تشکل فراگیر و دموکراتیک دیگر اقدام کنند و کار را عملا از صفر شروع کنند.

از وقتی که در اختیار ما قرار دادید تشکر می کنیم و در خاتمه اگر حرف یا صحبت دیگری دارید بفرمائید.
من ضمن آنکه برای شرایط پیش آمده و فرصت های از دست داده به سهم خودم از معماران پوزش می خواهم ولی از آنجا که این تشکل را متعلق به تمام معماران می دانم، می بایستی تمام معماران و بخصوص خیل کثیر معماران جوان، فعالانه به این موضوع وارد شوند و این تشکل را از رخوت و سستی و بحرانی که به آن گرفتار شده خارج کنند چرا که این تشکل مهم ترین و بهترین نهاد برای حل مسائل و مشکلات این حرفه می تواند باشد.


----------------

پی‌نوشت: حق پاسخ‌گویی برای تمامی شخصیت‌های ذینفع این گزارش محفوظ بوده، از طریق ایمیل info@aruna.ir قابل ارسال است.


P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری