:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
دوشنبه، ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۸
:: English Section
P گزارش
شهر به كجا و به كه پناه خواهد برد؟

Bakhtyar Lotfi بختیار لطفی مهرماه 1386 شهرداري منطقه دو تبريز پياده‌راه كوي وليعصر تبريز را بدون اعلام قبلي تخريب كرد. اقدام غيرمترقبه شهرداري منطقه دو تبريز در حالي انجام گرفت كه اين فضاي شهري اهميت و جايگاه معنوي ويژه‌اي نزد مردم تبريز دارد.

پياده‌راه كوي وليعصر تبريز كه در ميان شهروندان تبريزي به سنگفرش معروف است يك محور پياده به طول تقريبي 200 متر و عرض 20 متر بوده و يكي از فضاهاي عمومي شهري و سرزنده شهر تبريز مي‌باشد. حدود دو دهه از احداث اين پياده‌راه كه در نوع خود از اولين‌ها در ايران است، مي‌گذرد. اين فضاي شهري طي سال‌هاي گذشته به يكي از نشانه‌هاي شهري تبريز تبديل شده است. به طوري كه مسافران داخلي و حتي گردشگران خارجي نيز در سفر به تبريز علاقمند به تجربه اين فضاي شهري هستند.
محور پياده وليعصر علاوه بر آنكه محلي براي گردش، تفريح و خريد است، مكاني براي تعاملات اجتماعي نيز محسوب مي‌شود. مردم در مناسبت‌ها و رويدادهاي مختلف از جمله جشن چهارشنبه آخر سال، شادماني‌هاي بعد از مسابقات تيم ملي فوتبال ايران و نماز ظهر روز عاشورا در اين فضاي شهري گردهم مي‌آيند.
مديريت شهري تبريز در يك سال گذشته برنامه‌اي مشخص براي مديريت اين فضا و نگهداري از آن نداشته است. اين محور كه صرفا براي حركت پياده سنگفرش شده است به مدت چندين ماه براي عبور نامحدود اتومبيل‌ها بازگشايي شد. اين تصميم موجب اختلال در عبور و مرور شهروندان شد و آسيب‌هاي شديدي را نيز به كفسازي آن وارد كرد. پس از مدتي مديريت شهري تبريز با تغيير رويه مجددا حركت اتومبيل را در اين محور ممنوع كرده و آن را با كفسازي آسيب‌ديده‌اش به حال خود رها كرد.
با توجه به اينكه تخريب اين پياده‌راه به طور ناگهاني انجام گرفت و هيچ گونه اطلاع‌رساني مشخصي در خصوص اهداف تخريب و اقدامات آتي نشده است، شهروندان تبريزي با نگراني نظاره‌گر حركت ماشين آلات سنگين و فعاليت كارگران در طول اين محور مي‌باشند. جالب آنكه حتي يك تابلو در محل نصب نشده و كسبه محلي و حتي كارگران نيز اطلاعي از تصميمات مديريت شهري تبريز ندارند. اين امر موجب به وجود آمدن شايعات متعددي در ميان مردم شده و به نگراني‌ها دامن زده است.
فارغ از شايعات موجود و تصميمات اعلام‌نشده مديريت شهري تبريز در خصوص آينده اين فضاي عمومي، شيوه انجام تخريب نيز بسيار بحث‌برانگيز است. عدم حضور دستگاه نظارت، قطع كردن برخي از درختان و صدمه ديدن بعضي از آنها بر اثر بي‌توجهي كارگران و رانندگان ماشين‌آلات سنگين از وقايع تاسف‌برانگيز چند روز گذشته بوده است. از سوي ديگر با توجه به اقليم سرد تبريز، انجام پروژه‌هايي از اين دست در اين فصل سال، چندان منطقي به نظر نرسيده و آينده اين فضاي شهري كم‌نظير در ايران را در هاله‌اي از ابهام فرو برده است.
يكي از شهروندان تبريزي مي‌گويد: «ما هنوز اطلاع نيافته‌ايم كه اين محور به سواره‌رو تبديل خواهد شد يا همچنان براي پياده‌ها خواهد ماند اما مردم به اين مكان تعلق خاطر دارند، وقتي شهرداري تصميم مي‌گيرد اقدامي كند بايد نظر مردم را جويا شود. اگر آنها نمي‌خواهند شهروندان را در اداره شهر مشاركت دهند، مردم حق خود مي‌دانند كه حداقل از تصميماتي كه براي شهرشان گرفته مي‌شود مطلع شوند!»
خانم ميان‌سالي كه گرد و خاك سر تا پايش را گرفته است به كارگري كه مشغول تخريب است به شدت اعتراض مي‌كند. پاي او به يكي از حفره‌هاي ايجاد شده بر اثر تخريب گير كرده و نقش زمين شده است! او سراغ مهندس پروژه و مسئولين كارگاه را مي‌گيرد اما كسي را پيدا نكرده است!
به راستي مهندس اين پروژه كيست و كجاست؟
مسئولين اين اقدامات چه كساني هستند؟
آينده اين فضاي شهري چه خواهد شد؟
چه كسي پاسخ‌گوي نگراني‌هاي شهروندان خواهد بود؟
چه كسي پاسخ‌گوي بولدوزرمال شدن خاطرات جمعي خواهد بود؟
تا كي و براي چندمين بار با كاميون و بولدوزر بر روي نشانه‌هاي شهر و تصوير ذهني شهروندان خواهند راند؟
مديران شهري، تصميمات و اقدامات يكجانبه را تا كي و تا كجا ادامه خواهند داد؟
شهر به كجا و به كه پناه خواهد برد؟

مطلب مرتبط:
● گزارش تصویری؛ خداحافظ کوچه مهربانی‌های شهر!

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری