:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
دوشنبه، ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۸
:: English Section
P گزارش
قرمز، آبی... ابدیت!

Nima HajOstad'e Nourani نیما حاج‌استادنورانیكارهای طراح هلندی (1888-1964) Gerrit Rietveld غالباً در قالب مجموعه‌ای از تجارب و ارائه خدمات به صورتی قابل استفاده و نیز تأمین كردن طرح كلی استاندارد و شالوده اصلی هنر مورد بررسی قرار می‌گیرد. شیوه‌ای كه برای طراحی ساختار صندلی توسط این هنرمند مورد استفاده قرار گرفت پاسخگوی سوالاتی است كه شاید در تمام قرن در این مورد مطرح بوده‌است.

مواد، روشها و اشكال (انواع) مورد استفاده توسط این هنرمند كاملاً مفید و مؤثر بوده است تا جایی كه استادان بسیاری از نیمه قرن نوزدهم در طراحی‌های خود به این اصول توجه داشته‌اند.
Gerrit Thomas Rietveld  photo from:wikipedia.org
Gerrit Thomas Rietveld از همان ابتدای كار، نزد پدرش به شاگردی پرداخت. در مورد سوابق تحصیلی وی باید گفت كه این هنرمند تحصیلاتش را در كلاس‌های شبانه معماری و طراحی به پایان برد و پس از آن شغل كابینت‌سازی را در ناحیه Utrecht به سال 1911 م. برای خود برگزید.
Rietveld پس از آنكه (طرح) صندلی "Red/Blue" [قرمز آبی] را كه سالها قبل به وجود آورده بود، ارائه نمود این مسئله به عنوان مطلب مهمی در مجله ارائه شد و توانست حمایت‌هایی را متوجه این هنرمند نماید، تا جایی كه او به عنوان نمادی از یك نگرش باطنی جدید در این زمینه مطرح گردید و توانست به سال 1919 م عضو گروه De Stijl شود. در این برهه زمانی ساختار صندلی دسته‌دار از نظر سطح و زوایا وضعیت چندان مطلوبی نداشت. این صندلی‌ها اغلب سیاه رنگ‌آمیزی می‌شدند تا محدوده مكانی مشخص‌تر به نظر آید. Rietveld در این مورد اشاراتی داشته است و نوشته كه هدفش در ارائه كارها به این صورت بوده كه كار ارائه شده در نهایت بایستی دارای ویژگی‌هایی باشد كه آزادی و درخشش (از نظر رنگ بكار رفته) از آن جمله است. در ضمن در طراحی یك صندلی بایستی هر دو پای ما راحت بوده و خسته نشود همچنین بایستی از موادی استفاده شود كه دوام كار را به صورت موفقیت‌آمیزی تضمین كند. البته (از نظر این هنرمند) آنچه كه یك ساختار ساده‌ای از تخته چندلا را به صورت اثری قابل تمجید درمی‌آورد. بكارگیری اشكال هندسی به صورت منظم و به نحوی نامتراكم (پراكنده) است. در ضمن رنگ‌آمیزی اثر نیز بایستی وجدآور و سرورانگیز باشد. طرح‌های صندلی كه توسط Rietveld ارائه شد بعدها دوباره توسط Cassina كه همه طرح‌های Rietveld را خریداری نموده بود رواج یافت. در طرح‌های ارائه شده هر دو ویژگی آثار این هنرمند یعنی ویژگی‌های شخصی سبك هنری نوگرایی (مدرنیسم) به صورت كاملاً منطقی به جای مانده بود و به چشم می‌خورد.



Rietveld chair


Rietveld_Schroeder table
دیگر آثار این هنرمند در این دوره شامل یك (میز) بوفه به سال 1919 م است. همچنین این هنرمند طرحی كلی از ساختار یك (میز) بوفه را ارائه نمود كه حالتی مبتكرانه داشت و به هیچ وجه یك طرح معمولی نبود این طرح به سال 1920 م ارائه شد و حالتی ویژه داشت. سهولت بهره‌گیری (حمل و نقل) و زیبایی ساختار از ویژگی‌های این طرح بود. برای بهره‌گیری هرچه بیشتر از عنصر زیباشناختی از یك لامپ آویزان كه از چهار چراغ لوله‌ای تشكیل یافته بود، استفاده شد. بهره‌گیری از این عناصر، باعث شده بود اثر را به صورت رویاگونه‌ای زیبا به نظر آید.
در طول سال‌های 1920 م، Rietveld در جامعه‌ای به كار و فعالیت مشغول بود كه پیشگامان سبك هنری آن El Lissitzky و Piet Mondrion بودند. از نظر ویژگی‌های مربوط به سبك‌شناسی می‌توان گفت او در آثار خود از كارهای Charles Rennie Mackintosh و Frank Lloyd Wright الهام گرفته است، اما از نظر اشكال و ویژگی‌های مرسوم و ابداعات هنری آثار وی بیشتر در حال و هوای انواع سبك هنری آبستره (انتزاعی) قرار دارد. Metz و Co از آمستردام به سال 1930 م شیوه‌ای تحت عنوان «Beugel Stool» برای تولید در حجم (مقدار) زیاد ایجاد نمودند. این روش برای تأثیر گذاشتن (قالب گرفتن) بر روی تخته چندلا مورد استفاده بوده است.
Gerrit-Rietveld-1934
در سال 1934 م آنها نوع خاصی از صندلی را ایجاد نمودند كه همانند یك صندوق چوبی برای بسته‌بندی به نظر می‌رسید و در خانه اجزاء آن مونتاژ می‌شد (به هم وصل می‌گردید). انتقادهایی كه به این صندلی‌ها وارد بود در مورد زیبایی شناختی بود كه از نظر آنها نیمه‌كاره (ناتمام) به نظر می‌رسید. از نظر Rietveld ، قطعات تشكیل دهنده مبلمان بایستی از چوبی انتخاب شود كه از نظر مقاومت درجه بالایی داشته باشد و نیز از نظر اصول طراحی به گونه‌ای باشد كه استفاده از آن (حمل و نقل آن) هیچ خطری نداشته باشد در این مرحله بایستی تمام روش‌های استاندارد و مرسوم در طراحی و نیز ایجاد وسایل و مبلمان مورد توجه قرار گیرد. از نظر تسلط بر فنون و روش‌های درودگری، این هنرمند قابلیت‌های منحصر به فردی داشته است به گونه‌ای كه هیچ كسی نتوانسته است چنین طرح‌ها و نیز چنین آثاری را با كیفیت و ماندگاری (دوام) بالا ارائه دهد. به گونه‌ای كه هر كسی كه تنها اثری كوچك از آثار وی را برای استفاده انتخاب كرده است به چیزی بیش از یك قطعه از مبلمان دست یافته است (به علت دوام بالا، سال‌ها می‌توان از آن استفاده نمود). با وجود قابلیت‌های بالای آثار این هنرمند نظام فكری وی در مورد خلق آثار هرگز كاملاً رایج نشد و پیروی از نظام فكری این هنرمند بیشتر در فروشگاه‌ها (به لحاظ دوام بالا) وجود دارد. صندلی «Zig Zag» كه توسط وی به سال 1934م طراحی شده است و نیز صندلی «S» كه طراح آن Panton است به «معمار خنده» شهرت یافته است زیرا در نگاه اول چنین به نظر می‌رسد كه در برابر نیروهای اعمال شده به هنگام نشستن، این صندلی‌ها دوام نخواهد داشت (كه در واقع چنین نیست). چنین قابلیت‌های ارزشمندی در آثار این هنرمند فراوان است. این هنرمند تلاش‌هایی را نیز در زمینه طراحی تیرطره‌ای (تیر یك سر درگیر) و صندلی كه به شكل «Z» بود و در قمست عقبی تكیه گاه داشت و از نظر دوام به علت بكارگیری لولا و (اتصالات) به منظور كام و زبانه كردن (كلاف كردن) و گوه (گاوه) ]قطعه‌ای سه گوش از چوب برای پركردن شكاف چوب[ در گوشه‌ها (زوایا) قابلیت‌های منحصر به فردی داشت، انجام داده است. Metz & Co به صورت انحصاری و به گونه‌ای مبتكرانه ساختاری را تحت عنوان صندلی بلند كودك طراحی نمودند كه انواع بسیاری داشت و در اطراف میز (نهار خوری استاندارد) قرار می‌گرفت. همچنین Rietveld در سال‌های 1950م آزمایش‌هایی را در مورد لوله فلزی (برای استحكام بخشیدن به ساختار طراحی شده) انجام داد. در طول سالیان متمادی كارهای این هنرمند به عنوان پیشگاهی در این رشته، از سوی گروه De Stigl، به سال 1931م در نمایشگاه Viennes Werkbund و به سال 1954م در نمایشگاه Venice Biennial در معرض نمایش قرار گرفت.

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری