غلامحسین کنت مرد شرایط دشوار در دنیای معماری ایران است؛ زمانی که تحصیلش را در سال ۱۳۴۶ به پایان رساند دوران خدمت سربازي را داوطلبانه در بندرعباس گذراند، همانجا به عنوان دومین معمار حاظر در شهر به کار ادامه داد و البته هنوز نیز ردپایش در پروژه‌های شاخص این شهر چشم‌گیر است....

سه سال حضور در دوره دکتری شهرسازی هرچند به اخذ مدرک دکتری ختم نشد ولی فرصت مناسبی بود که منت بتواند تجربه‌ای نو در عرصه آکادمیک را در چنته داشته باشد.... کتابخانه بندرعباس، مسجد کرماني‌ها (قدس)، ساختمان مهمانسراي استانداري بندرعباس، رستوران و مهمانسرايي کارمندان دولت (هم‌اکنون این بنا به عنوان فرمانداري بندرعباس بهره‌برداری می‌شود) و... ردپای ساهای دور وی در بندر‌عباس است. مسیر حرکتی معماری کنت بعدها به کرمان کشیده شد و موزه صنعتي کرمان، کارخانه خورشيد کرمان مقدمه‌ای بود که معمار جوان آن سال‌ها آثارش را در پایتخت پایه‌ریزی کند و با ميدان دربند و ساختمان قديمي‌اش، چیزی قریب ۳۰ سال پیش اولین تجربه‌اش را در تهران به منحصه ظهور برساند.
بعد از انقلاب به علت سوابقي که در بندرعباس داشت، پروژه‌های شهرداري بندرعباس، شرکت سرمايه‌گذاري مسکن، دارايي بندرعباس بازرگاني بندرعباس یا به عبارت بهتر مقدار زيادي از عمده کارهاي عمراني بندرعباس تا سال ۷۷ توسط کنت طراحی می‌شد و دیگر در هر نقطه بندرعباس مي‌شد اثري از کنت را دید! متعاقبا در تهران مجموعه‌ای از مجتمع‌های مسکوني توسط وی طراحی شد که در سال 78 یکی از آنها به عنوان بهترين مجتمع مسکوني در 15 سال قبل از آن دراستان تهران شناخته شده، مجتمعي دیگر در همان سال در ولنجک طراحي کرد که آن پروژه نیز در همان سال دوم شد، يعني نفر اول و دوم هر دو کنت بود، در این اثنا مجتمع مسکوني 688 واحدي بندرعباس نیز رتبه نخست منطقه رو از آن خود کرد و کنت اولین نشان معماری پیرنيا را دريافت کرد.
یکبار از او در مورد معماری معاصر ایران و مبحث هویت پرسیدم؛ پاسخش جالب بود: «...من مبحث آموزش رو مطرح مي‌کنم؛ مثلا الان بچه‌هاي دانشکده‌های معماري مثلا راجع به معماری ژاپن بيشتر اطلاع دارند تا معماري يزد، معماري کرمان، معماري کويري و...! چون ما اقليم‌هاي مختلف در مملکتمان داریم، اين اقليم‌هاي مختلف معماري‌ای رو به وجود آورده‌است که بالذات با هویت است. متاسفانه تهاجمی فرهنگي به معماري ما شده و فرهنگ معماري‌ای را وارد معماري ما کرده‌اند که معلوم نيست معماري کجاست، نه ايراني نه اسپانيولي نه انگليسي نه... چيزی من‌درآوردي وارد شده! معماري معاصر مقداری گرفتار اين چيزها شده است...».
شاید بتوان نماد ياد بود شلمچه در خرمشهر را بارزترین اثر سمبلیک کنت دانست که متاسفانه ساخت آن متوقف شده‌است.
نگار خانه استاد میرمیران در خانه هنرمندان از ۲۴ تا ۲۹ آذرماه میزبان علاقه‌مندان آشنایی بیشتر با این معمار و آثارش خواهند بود.

خبر مرتبط:
● نمایش آثار معماری غلامحسین کنت در خانه هنرمندان