:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
چهارشنبه، ۲۵ تير ۱۳۹۹
:: English Section
P گزارش
شهر و هنر (پاره اول)

میثم معصومیهنر معاصر را می‌توان هنر شهرها دانست؛ چراکه هنر معاصر دارای دو ویژگی بارز است، اول آنکه هنری است که در ارتباط نزدیک با شهرهای معاصر به وجود آمده‌است و دیگر اینکه هنری است که می‌توان در آن شهر مدرن را دید. به عبارت دیگر شهرهای معاصر از طرفی خالق هنر معاصر هستند و از طرفی دیگر خود را نیز در آینه هنرمعاصر می‌بینند.



کتاب هنر معاصر از آرت نوو تا پست مدرن نوشته Hiroshi OUNNO and Masashi OGURA


وقتی که شهر جدیدی به وجود می آید نیازمند جلوه جدیدی نیزمی شود؛ از1830 به بعد شهرها شروع به نشان دادن منظره جدیدی از خود می کنند. از این سال‌ها شاهد خیابان‌هایی هستیم که مغازه‌هایی با درهای شیشه‌ای و به نوشته‌های از طلا آراسته شده، سر تاسر آن را فراگرفته‌اند. عکس هم در این دوران اختراع می‌شود. از این به بعد رابطه تنگاتنگی میان جلوه‌های شهری و عکس برقرار می‌شود.



Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901). Au Moulin-Rouge


با اختراع صنعت چاپ در اواخر قرن 19 هنر پوسترسازی بسیار رونق می‌گیرد و به چهره شهرها شادابی و طراوت خاصی می‌بخشد. اولین نمونه‌های هنر شهری در نقاشی هنری دو تولوس لاوترس Henri de Toulouse-Lautrec (نقاش فرانسوی، از اشراف جنوب فرانسه، تصاویر زیادی از زندگی در پاریس را به تصویر کشیده‌است، 1864 تا 1901) یا عکسهای اوگن آتگت Eugene Atget (عکاس، او عکس های زیادی از پاریس اواخر قرن19 و اوایل قرن 20 میلادی گرفته است، عکس‌های او از اولین آثار هنر شهری است)، دیده‌می‌شود.



Eugene Atget, corner of rue de l'Abreuvoir and rue des Saules, May 1925


با تمام این اوصاف شکی نیست که هنر معاصری که به معنی واقعی هنری شهری باشد، از دهه 1920 خود را نشان می‌دهد؛ در این دوره تمام شرایط یک زندگی در شهرهای مدرن و معاصر فراهم می‌شود. شهرهای جدید برعکس شهرهای قدیمی که به تابلویی نقاشی می‌ماندند، تراکم بالایی داشتند و ماشین‌ها با عجله در آنها رفت آمد می‌کردند و دارای جلوه بزرگ، خشن و همراه با پلیدی بودند. می‌توان جلوه شهرهای معاصر(جلوهایی که بیشتر مورد توجه هنرمعاصر قرار گرفته‌است) را به دو نوع تقسیم کرد: یکی جلوه عصر ماشینی آن که برج‌های ساختمانی، کارخانه‌ها، دستگاه‌ها یا سیستم حمل و نقل سریع از نمادهای این نوع جلوه هستند، همچون فوتوریست‌ها، که در دهه 30 منظره‌های بسیار مدرنی از شهر منتشر می‌کردند و جلوه دیگر شهر، تصویری از پلیدی‌های شهرها است، قسمتی که تا به آن موقع به عنوان بخشی بی ارزش مورد کم‌مهری بود، از این دوره مورد توجه قرار گرفت و هنرمندان به دنبال کشف زیبایی‌ها و جاذبه‌های شهر در آنها رفتند.
قسمت های پلید، چیزهای کم ارزشی حتی کاغذهhی مچاله شده بر روی خیابان‌ها همه به عنوان جلوه‌ای از شهرها معنا یافتند؛ مکاتبی از اکسپرسیونیست‌ها تا نوی زاخ لیشکایت (مکتب عینیت جدید Neue sachlichkeit) همه توجه خواصی به نقاط تاریک شهرها نشان می دادند.
دوربین های کوچکی مانند کداک وغیره این امکان را فراهم کردند تا نکات ریز شهر در هر لحظه بریده شود و به صورت یک عکس مستند درآید. از آن پس شهرها به وسیله این چشم‌های دوربینی دیده می‌شدند. شهرها از زاویه‌هایی که پیشتر امکان دیدن با آن زاویه‌ها نبود مانند زاویه‌هایی از نقاط فوقانی یا تحتانی در معرض دید قرار گرفتند.
یکی از نمونه‌هایی که روش جدید بیان شهرها را بخوبی نشان می‌دهد فیلم متروپلیس ساخته فریتز لنگ Fritz Lang است؛ در این فیلم تصویر شهر بسیار بزرگ و ماشینی با تصویر شهری زیرزمینی و پلید یکی شده‌است.





پینوشت:
منبع: کتاب هنر معاصر از آرت نوو تا پست مدرن نوشته Hiroshi OUNNO and Masashi OGURA

Hiroshi OUNNO: منتقد هنری ژاپن، متولد سال 1939، فارق‌لتحصیل در رشته ادبیات از دانشگاه واسدای ژاپن. بعد از یک دوره سر دبیری مجله «تاییو(خورشید)» بعنوان نویسنده و نقاد هنر قرن بیستم فعالیت می‌ند. او تا کنون در زمینه تاریخ هنر معاصر بیش از 100 کتاب تالیف و ده‌ها کتاب ترجمه کرده‌است.


P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری